هلهله کنید تا...

مردی میرود
کسی می آید
شناسنامه ام را با لیوانی تاخت میزنم شاید باران ببارد

همیشه تا هرگز

رفتنت را دوست دارم
دلتنگی ات را نیز
شجاعانه خاک میشوم
شجاعانه لال میشوم
.
.
.

شرمساری ام را قاب میکنم
میان نگاهم زیر شیشه روی دیوار
در کنار لبخند پر دندان مادر و غرور پدرانه ای که گاه سکوت میکند

افیون و دعا میخواهم
مرا به خدا بسپار